Isometrische kamer

Voeg een kubus toe en til hem meteen op tot zijn onderkant op de vloer ligt: Location Z 1.25 m, de helft van de uiteindelijke hoogte.

Zet Scale X en Scale Y op 1.5 en Scale Z op 1.25: een ruimte van 3 bij 3 meter, 2.5 m hoog. Ctrl A > Apply Scale erna, zodat de modifiers die zo komen met de echte afmetingen rekenen in plaats van met een schaalfactor.

Ga naar Edit Mode, schakel naar vlakselectie (3) en selecteer met Shift-klik het plafond en de twee wanden die het dichtst bij de camera staan (hier: het vlak op +X en het vlak op −Y). Die drie vlakken staan zo in de weg om naar binnen te kijken.

Druk X > Faces. De drie vlakken verdwijnen volledig -- geen gat gevuld met niets, gewoon geen vlak meer. Wat overblijft is een vloer met twee wanden: precies genoeg om een kamer te suggereren en toch vrij naar binnen te kijken.

Draai wat rond met de middelste muisknop. De kamer is nu letterlijk drie vlakken: vloer, linkerwand, achterwand. Alles wat verderop komt -- dikte, een raam, meubels -- bouwt hierop verder.

Voeg Add Modifier > Generate > Solidify toe. Thickness 0.12 m voor stevige wanden, Offset −1 zodat de dikte naar buiten toe groeit (de binnenkant blijft op de plek waar je hem getekend hebt), en Fill Rim aan voor een nette snijkant.

Zoom in op de rand waar het plafond zou beginnen. Fill Rim heeft daar een net, plat oppervlak gemaakt in plaats van een oneindig dun vlak -- alsof je echt door een muur kijkt.

Kies Object > Shade Flat (niet Smooth: wanden zijn vlak, geen ronde vorm). Elk vlak van de kamer krijgt zo zijn eigen, scherpe belichting in plaats van een kunstmatig gladgestreken overgang.

Een kubus, 1 m breed en 1.2 m hoog, met Scale Y 0.4 m ruim dik genoeg om dwars door de achterwand te steken. Positie: X 0.3 m (een stukje uit het midden), Z 1.5 m (op ooghoogte).

Selecteer de kamer, Add Modifier > Generate > Boolean, Operation op Difference, Object op Raamgat. Er verschijnt een net rechthoekig gat, dwars door de dikte van de achterwand.

Een dun vlak, net iets kleiner dan de opening, vlak voor de buitenkant van de achterwand: het raamglas. Straks krijgt het een doorschijnend materiaal.

Twee materiaalslots op de kamer: Vloerhout (warm bruin, Roughness 0.45) voor het vlak dat naar beneden wijst, en Muurverf (zachte, gebroken witte kleur, Roughness 0.75, mat) voor de rest. Selecteer telkens de juiste vlakken en Assign.

Transmission Weight 1.0, IOR 1.45: hetzelfde recept als bij het wijnglas en de wandklok, hier op een plat vlak. Door het raam zie je zo dadelijk gewoon de rest van de studio-set.

Een lage, brede kubus tegen de linkerwand: 0.9 m breed, 1.9 m lang, 0.4 m hoog. Dit is het houten frame waar de matras op rust.

Een iets kleinere, plattere kubus bovenop het frame: 0.85 bij 1.8 m, 14 cm dik.

Een klein plat blokje bovenaan het bed, met een Bevel-modifier (Width 0.05 m, Segments 4): scherpe kubushoeken lezen niet als een zacht kussen, afgeronde hoeken meteen wel.

Nog een plat blokje, deze keer over het onderste deel van de matras: een gevouwen deken, met een eigen, felle kleur voor een vleugje leven in de kamer.

Hout voor het frame, een gebroken wit voor matras en kussen, en een dieprode Dekenstof als accent.

Vier dunne, hoge kubusjes (4 bij 4 cm, 70 cm hoog) op de hoeken van een denkbeeldige rechthoek: de poten van een kleine bijzettafel.

Eén plat, breed blokje bovenop de vier poten: het blad van de tafel.

Zit, rugleuning en vier dunne poten, allemaal dezelfde kubus-en-schaal-truc als de tafel. Een stoel is niets bijzonders in Blender: het is gewoon vijf keer hetzelfde recept met andere getallen.

Eén plat vlak, een fractie boven de vloer (Z 0.001 m, om Z-fighting te vermijden) tussen bed en tafel: een kleed hoeft geen dikte te hebben om als een kleed te ogen.

Een lichter hout voor de tafel, een donkerder gebeitst hout voor de stoel, en een blauwgroen kleed dat de rode deken van het bed in evenwicht houdt.

Een dunne cilinder als paal en een afgeknotte kegel als kap: een vloerlamp in de lege hoek van de kamer, twee objecten, twee primitieven.

De kap krijgt naast zijn stoffen kleur ook een zwakke Emission: niet fel genoeg om als lichtbron te dienen, maar genoeg om te ogen alsof er een lamp in brandt.

Een Area Light net binnen de kamer, voor het raam, licht koel-wit gekleurd (een vleugje blauw voor daglicht) en naar de kamer toe gericht: het simuleert zonlicht dat door het raam naar binnen valt.

Een tweede, kleinere Area Light, vlak boven de lampenkap, warm oranje-wit gekleurd: het aanvullende lampje dat de schaduwen van het raamlicht opvult.

Dit beeld komt niet van het gewone werkbeeld-mechanisme van deze cursus (dat kent alleen perspectivische hoeken of de vaste voor/boven/opzij-standpunten), maar rechtstreeks van de orthografische camera die je net gebouwd hebt. Vergelijk het silhouet van de kamer met de vorige renders: geen enkele lijn convergeert meer naar een verdwijnpunt.

Een tweede isometrische render, ingezoomd op het bed en het raam: dezelfde orthografische camera, gewoon dichterbij geplaatst en met een kleinere Ortho Scale. Merk op hoe het bedframe en de matras perfect rechthoekig blijven ogen, zonder de lichte vervorming die een perspectivische camera van dichtbij altijd geeft.