Hoofdstuk 67Edit mode

Tab schakelt tussen Object Mode en Edit Mode voor het actieve object. In Edit Mode werk je op de meshdata zelf: het toevoegen, verwijderen en vervormen van vertices, edges en faces verandert het datablock, niet de object-transform. Drie knoppen in de header — 1 Vertex, 2 Edge, 3 Face — kiezen welk type element je selecteert; je kan ze ook combineren door Shift ingedrukt te houden.

De ondertitel van dit hoofdstuk in het Engelse Blender heet dit "Edit Mode", vandaar de titel hierboven zonder vertaling: iedereen die een tutorial volgt, hoort en leest dit letterlijk zo.

Naast klikken en de box/circle/lasso-selectietools (zie hoofdstuk 70) heeft het Select-menu een resem opties: All (A) / None (Alt+A) / Invert (Ctrl+I), Select Linked (Ctrl+L, alles wat via geometrie verbonden is met de actieve selectie), Select Similar (Shift+G, op basis van bijvoorbeeld gelijke lengte, hoek of materiaal), en Select More/Less (Ctrl+Numpad+/-) om de selectie een rand te laten groeien of krimpen.

Checker Deselect selecteert om de zoveel vertices er een uit, handig om snel een gelijkmatig retopo-patroon te maken.

O zet Proportional Editing aan: elke transformatie (verplaatsen, roteren, schalen) werkt dan niet alleen op de selectie, maar vervaagt met afnemende sterkte naar de omgeving, binnen een straal die je tijdens de transformatie met het scrollwiel aanpast. Onmisbaar voor organisch, vloeiend vervormen — een heuvel optrekken uit een vlak grid bijvoorbeeld.

De Falloff-dropdown ernaast kiest de vorm van die vervaging (Smooth, Sharp, Linear, Constant...), en Connected Only beperkt het effect tot geometrie die via edges verbonden is, zodat een apart eilandje niet toevallig meebeweegt.

Zoals in hoofdstuk 7 (Deel A) al aangehaald: ook in Edit Mode is er een verschil tussen selected (lichtoranje) en het actieve element (wit-omrand), namelijk het laatste dat je aanklikte. Operators die een richting of referentiepunt nodig hebben — Select Similar, Edge > Bridge Edge Loops, Snap Cursor to Selected — gebruiken vaak specifiek dat actieve element.

Het N-panel Item-tabblad toont in Edit Mode de mediaan-positie van de selectie, en bij een enkele actieve vertex ook diens exacte X/Y/Z.

De X-Mirror-optie in het Mesh Options-paneel (niet te verwarren met de Mirror-modifier) laat elke edit die je aan de ene kant van het mesh doet ook meteen aan de andere kant gebeuren, op voorwaarde dat het mesh al symmetrisch is opgebouwd. Werkt samen met Weight Paint's eigen X-mirror voor gewichten.

Elke face heeft een normal die bepaalt welke kant "buiten" is. Verkeerd gerichte normals geven zwarte of doorzichtige plekken bij het renderen. Mesh > Normals > Recalculate Outside (Shift+N) lost de meeste gevallen automatisch op; de overlay Face Orientation (in de Viewport Overlays) kleurt fout gerichte faces rood zodat je ze meteen ziet.

Shade Smooth/Shade Flat (in het Object-menu of rechtsklikmenu) bepaalt of faces los van elkaar of vloeiend in elkaar overlopen shaden; Shade Auto Smooth combineert dat met een hoekdrempel, functioneel gelijkaardig aan de Weighted Normal-modifier uit hoofdstuk 71.

Sinds Blender 2.8 werkt Edit Mode op alle geselecteerde meshobjecten tegelijk, niet alleen op het actieve: selecteer twee objecten en druk Tab, en je kan vertices van beide tegelijk verplaatsen. Handig om bijvoorbeeld twee deuren tegelijk een uitsparing te geven, maar let op met operators die de hele selectie als één geheel behandelen (zoals Bridge Edge Loops) — die springen dan vaak over objectgrenzen heen op een manier die je niet bedoelde.