Wandklok met draaiende wijzers

Voeg een cilinder toe: straal 0.125 m, diepte 0.035 m, en 48 Vertices voor een vloeiende ronding. Draai hem meteen 90° om X (Rotation X in het Add-paneel): een cilinder staat van zichzelf rechtop als een blikje, en een klok aan de muur ligt plat, met de ronde kant naar je toe.

Een tweede, iets kleinere cilinder (straal 0.115 m) vlak voor de kast: de witte plaat waar de strepen, cijfers en wijzers zo op komen. Location Y −0.0205 m zet hem net voor het vlak van de kast.

Een klein, plat kubusje op de plek van 12 uur: recht boven het middelpunt, op straal 0.104 m. 6 mm breed, 16 mm lang -- de eerste van twaalf.

Voeg een Empty toe, precies in het middelpunt van de klok, en zet zijn Rotation Y op 30° -- een twaalfde van een volledige cirkel. De Empty zelf blijft onzichtbaar in de render; hij dient enkel als draaipunt voor de Array die zo komt.

Voeg een Array-modifier toe op de streep. Zet Count op 12, schakel Relative Offset uit en Object Offset aan, met de Empty als object. In plaats van telkens een stukje opzij te verschuiven, draait elke volgende kopie 30° verder rond de Empty -- twaalf strepen in een volmaakte cirkel.

Render met F12. Twaalf strepen, precies even ver uit elkaar, gebouwd met vier klikken in plaats van elf keer kopiëren en met de hand draaien.

Add > Text zet een tekstobject met de standaardtekst neer. Verander de inhoud naar 12 in het Object Data Properties-paneel (of Tab om de tekst zelf te bewerken), zet Alignment op Center voor zowel X als Y zodat het object om het midden van de tekst draait, en geef het wat dikte met Extrude (0.0025 m) en een zachte kant met Bevel Depth (0.0004 m).

Dezelfde opbouw, nu op 90° rechtsom vanaf boven: recht rechts van het midden. De formule voor de positie is dezelfde sinus/cosinus als bij de Empty, nu met de hand voor elk cijfer apart, want een Array kan geen twaalf verschillende tekstinhouden door elkaar husselen.

Nog twee: 6 op 180° (recht onder) en 9 op 270° (recht links). De vier hoofdpunten van de klok staan er nu.

Dezelfde functie, nog vier keer, telkens 30° verder: 1, 2, 4 en 5. Omdat de positie al een kant-en-klare functie is (hoek erin, X en Z eruit), is een extra cijfer toevoegen typen en een getal aanpassen, geen nieuwe berekening.

De laatste vier vervolledigen de cirkel. Alle twaalf cijfers staan er nu, ieder een eigen Text-object met zijn eigen Extrude en Bevel Depth, maar allemaal via diezelfde ene functie opgebouwd.

Een kubus, uitgerekt tot een balkje van 5.5 cm lang, met het ene uiteinde op het middelpunt. Zet de 3D-cursor met Shift S > Cursor to World Origin (aangepast naar het midden van de klok) en kies Object > Set Origin > Origin to 3D Cursor: het draaipunt van de wijzer verhuist naar het midden van de klok in plaats van het midden van het balkje zelf.

Dezelfde opbouw, langer en dunner: 8.5 cm, en weer het draaipunt verplaatst naar het midden.

En de dunste, langste wijzer van de drie: 9.5 cm. Alle drie liggen ze op een net iets andere Y, zodat ze elkaar bij het draaien nooit doorsnijden.

Een klein cilindertje bovenop de drie draaipunten verbergt de rommelige overlap in het midden -- net als bij een echte klok, waar een metalen kapje de drie assen aan elkaar bedekt.

Zet de tijdlijn op frame 1 (net voorbij 12:00:00) en render. De drie wijzers staan bijna recht boven, met de secondewijzer al net voorbij de twaalf.

Zet hetzelfde bouwsel op frame 900 (15 minuten later) zonder één wijzer met de hand aan te raken: de driver rekent zelf uit waar elke wijzer op dat frame hoort te staan. De minuutwijzer wees naar het kwartier, de uurwijzer is een fractie opgeschoven.

En nog eens op frame 2700 (45 minuten): de minuutwijzer wijst naar het andere kwartier, de uurwijzer kruipt merkbaar richting het volgende uur. Drie beelden, drie tijdstippen, nul handmatige aanpassingen aan de wijzers zelf.

De kast en het aspunt-kapje krijgen hetzelfde materiaal, Klokmetaal: donker en Metallic 0.85, zoals geborsteld staal.

Een warme, romige Base Color in plaats van zuiver wit -- puur wit oogt in een render al snel klinisch en vlak.

Strepen, alle twaalf cijfers, de uur- en de minuutwijzer delen één diepzwart materiaal, Wijzerzwart.

De secondewijzer krijgt een eigen, dieprode kleur in plaats van het zwart van de rest: het klassieke contrast op bijna elke klassieke klok, en meteen een handig visueel signaal welke wijzer welke is.

Een dunne, brede cilinder net voor alles: het horlogeglas van de klok, straal net iets groter dan de kast. Geef hem meteen zijn Horlogeglas-materiaal mee, met Transmission Weight 1.0 en IOR 1.5 -- dezelfde twee waarden als bij het wijnglas uit oefening 9, nu op een bijna platte schijf in plaats van een gebogen kelk.

Selecteer alles en tenslotte de kast (die wordt het actieve object), Ctrl P > Object. Verplaats of draai je de klok nog verder, dan schuift alles -- inclusief de Empty die de strepen rondom houdt -- in één beweging mee.

Druk F12 op frame 2700 (kwart voor één, een klassieke productfoto-tijd waarop de wijzers een symmetrisch, oogstrelend patroon vormen). Metaal, glas, een romige wijzerplaat en wijzers die je met een simpele formule naar élk denkbaar tijdstip kan zetten.