Hoofdstuk 71Alle modifiers, per categorie, elk met parameters en een voorbeeld

Data Transfer — Kopieert data van een ander mesh naar dit mesh: vertex groups, UV-coordinaten, vertex colors, normals of materiaalindexen. Onmisbaar als je een low-poly en een high-poly versie van hetzelfde model hebt en de low-poly de gewichten of normals van de high-poly moet overnemen, of als een geanimeerd mesh de topologie van een ander mesh moet volgen zonder de vorm over te nemen.

Wat gaat er mis — Werkt alleen goed als de twee meshes ruimtelijk overlappen; staat de mapping (Nearest Face, Projected Edge...) verkeerd, dan komt de data van de verkeerde kant van het mesh terecht.

Mesh Cache — Speelt een reeks meshvormen af uit een extern bestand (MDD of PC2), geexporteerd vanuit een andere 3D-toepassing. De vertexvolgorde moet exact overeenkomen met het huidige mesh, anders vervormt het resultaat tot onherkenbaars.

Mesh Sequence Cache — Leest een Alembic- of USD-cache in: een reeks meshframes uit een simulatie of een andere applicatie, zonder dat Blender zelf iets berekent. Gebruikt om zware simulaties uit Houdini of een ander pakket in te laden voor rendering.

Normal Edit — Buigt de shading-normals van het mesh naar een doel toe (bijvoorbeeld recht naar buiten vanaf een centrum, of naar een ander object), zonder de geometrie zelf te wijzigen. Klassiek bij lage-poly rotsen of bladeren die toch een ronde, gladde shading nodig hebben.

UV Project — Projecteert UV-coordinaten vanuit een of meerdere virtuele camera's op het mesh, zoals een dia op een scherm. Handig voor decals en voor snelle planaire UV's op architecturale vormen.

UV Warp — Vervormt een bestaande UV-map live via twee Empty-objecten: het verschil tussen hun transform wordt op de UV's toegepast. Gebruikt voor geanimeerde UV-effecten, zoals scrollende textuur, zonder de UV-data zelf te bewerken.

Vertex Weight Edit — Herschaalt of remapt de gewichten van een vertex group via een curve, en kan optioneel gewichten onder een drempel uit de group verwijderen. Fijnregeling van gewichten die uit Weight Paint net niet goed genoeg kwamen.

Vertex Weight Mix — Mengt twee vertex groups met elkaar (Add, Subtract, Multiply, Difference...) tot een derde group. Zo bouw je complexe maskers op uit eenvoudige onderdelen, bijvoorbeeld romp min mouwen als basis voor een kledingsimulatie.

Vertex Weight Proximity — Vult een vertex group met gewichten op basis van de afstand tot een ander object: hoe dichter bij het doel, hoe hoger het gewicht. Automatisch een group genereren voor Shrinkwrap-overgangen of voor een Cast-modifier die alleen bij een bepaald object mag inwerken.

Weighted Normal — Herberekent de gladde normals op basis van de hoek en oppervlakte van elke face in plaats van gewoon te middelen. Geeft veel schonere shading op harde randen dan Auto Smooth alleen, vooral op hard-surface modellen met wisselende face-groottes.

Array — Herhaalt het mesh een aantal keer volgens een offset: een vaste afstand, een relatieve afstand ten opzichte van de bounding box, of de transform van een los offsetobject. De klassieke manier om hekken, trappen, ramen in een gevel of een ketting van schakels op te bouwen zonder alles apart te modelleren.

Wat gaat er mis — Een fout die iedereen ooit maakt: het Object Offset-object staat nog op de originele positie in plaats van op de gewenste afstand-per-kopie, waardoor alle kopieen op elkaar gestapeld blijven staan. Merge gebruikt de afstand tussen vertices om naden dicht te trekken; te klein ingesteld en de naad blijft zichtbaar, te groot en hij vreet geometrie weg.

Bevel — Rondt of schuint randen en hoeken af door er nieuwe geometrie voor in de plaats te zetten. Onmisbaar voor bijna elk hard-surface-object: in de echte wereld heeft vrijwel niets een messcherpe rand, en een klein bevel is precies wat licht nodig heeft om er fatsoenlijk op te reflecteren.

Wat gaat er mis — Bevel op basis van Weight of Angle werkt alleen als de juiste randen ook echt als sharp gemarkeerd zijn (Edge Bevel Weight of de hoekdrempel); vergeet je dat, dan bevelt hij alles of niets. Bij een te hoog Amount ten opzichte van de omliggende face gaat de vorm zelf-overlappend en klapt de shading om.

Boolean — Combineert twee meshes met een booleaanse bewerking: Union (samenvoegen), Difference (uitsnijden) of Intersect (alleen het gemeenschappelijke volume). De manier om gaten, inkepingen of samengestelde vormen te maken zonder handmatig te modelleren.

Wat gaat er mis — Boolean loopt vast op n-gons, niet-manifold geometrie en meshes met zelf-overlappende delen; het resultaat krijgt dan gaten, dubbele faces of Blender voert de berekening stilletjes fout uit. Werk waar mogelijk met driehoeken of vierhoeken op het snijvlak, en gebruik de Exact-oplosmethode in plaats van Fast zodra het misgaat.

Build — Laat het mesh face voor face verschijnen (of verdwijnen) over een ingestelde tijdspanne, in willekeurige of vaste volgorde. Gebruikt voor constructie-animaties: een gebouw dat zichzelf opbouwt, of het omgekeerde voor destructie.

Decimate — Vermindert het aantal polygonen: Collapse (edge collapse op basis van een ratio), Un-Subdivide (keert een Subdivision-achtige opbouw terug) of Planar (verwijdert vertices op vlakke stukken). Gebruikt om een sculpt- of scanmesh geschikt te maken voor realtime of voor een lagere LOD.

Wat gaat er mis — Decimate houdt geen rekening met UV-naden of scherpe randen tenzij je dat expliciet aanvinkt; zonder die vlaggen verdwijnen precies de randen die je had willen behouden.

Edge Split — Splitst het mesh langs randen die scherper zijn dan een hoekdrempel, of langs expliciet gemarkeerde sharp-randen, zodat daar een harde schaduwrand ontstaat in plaats van een vloeiende overgang. Het klassieke duo met Auto Smooth voor hard-surface modellen.

Geometry Nodes — Geeft het object een Geometry Nodes-netwerk: een eigen visuele programmeertaal die geometrie leest, genereert en herschrijft. Dit hoofdstuk behandelt hem alleen als modifier-slot in de stack; de node-editor zelf komt uitgebreid aan bod in Deel I.

Mask — Verbergt delen van het mesh op basis van een vertex group of een bone-selectie, zonder de onderliggende geometrie te verwijderen. Gebruikt om bijvoorbeeld alleen de handen van een personage zichtbaar te maken voor een close-up, of om een deel van een rig-mesh uit te sluiten van rendering.

Mesh to Volume — Zet een gesloten mesh om in een volume-datablock (een voxel-representatie), als basis voor bijvoorbeeld een Volume Displace of om het daarna opnieuw te remeshen tot een organische, gladde vorm.

Mirror — Spiegelt het mesh over een of meer assen van het object, live tijdens het modelleren. Zowat elk symmetrisch object (personages, voertuigen, meubels) wordt met een helft gemodelleerd en deze modifier erbij.

Wat gaat er mis — Zonder Clipping blijven vertices die je over het spiegelvlak heen sleept los van elkaar staan in plaats van samen te smelten tot een naad; dat geeft een zichtbare kier in het midden. Merge lost dubbele vertices op de naad zelf op, maar alleen binnen de ingestelde afstand.

Multiresolution — Bouwt meerdere resolutieniveaus boven op het basismesh, net als Subdivision Surface, maar elk niveau kan apart in Sculpt Mode beeldhouwd worden en blijft bewaard. De motor achter elk sculptwerk dat naderhand als normal- of displacement-map gebakken moet worden.

Wat gaat er mis — Multires-niveaus horen bij de topologie van het basismesh: verander je die achteraf, dan raken de hogere niveaus onherstelbaar beschadigd of moet je opnieuw beeldhouwen.

Remesh — Bouwt het hele mesh opnieuw op tot een uniform, vaak quad- of voxel-gebaseerd oppervlak, los van de originele topologie. Gebruikt na zwaar sculpten of booleans om weer een werkbaar, gelijkmatig mesh te krijgen.

Wat gaat er mis — Remesh in Voxel- of Blocks-modus negeert scherpe details en UV's volledig; kleine objecten of dunne onderdelen verdwijnen als de Voxel Size te grof staat.

Screw — Draait een profiel om een as en trekt er in een beweging een schroefvormige of ronddraaiende vorm van, zoals een schroefdraad, een trap of een fles op de draaibank.

Skin — Zet losse vertices en edges (een soort skelet) om in een volumineus buisvormig mesh, waarbij je per vertex de dikte instelt. Snelle manier om een grofweg humanoide of dierlijke vorm neer te zetten voordat je verder detailleert.

Solidify — Geeft een plat vlak (met slechts een laag faces) echte dikte door er een tweede laag aan te geven en de zijkanten te verbinden. Onmisbaar voor kleding, bladeren, metalen plaat: alles dat als los oppervlak begint maar dikte nodig heeft.

Wat gaat er mis — Bij omgekeerde normals dikt Solidify naar de verkeerde kant uit, zodat het object van binnenuit lijkt te groeien; controleer de normals eerst voor je Solidify toevoegt.

Subdivision Surface — Verdeelt elke face herhaaldelijk in kleinere faces en trekt het resultaat glad volgens Catmull-Clark. De standaardmanier om van een low-poly kooi een organisch glad oppervlak te maken zonder die vorm zelf te modelleren.

Wat gaat er mis — Subdivision Surface verraadt slechte topologie meedogenloos: n-gons en poles op de verkeerde plek geven bobbels en pinching die pas zichtbaar worden zodra de modifier aan staat. Bekijk het resultaat dus voortdurend mee terwijl je in edit mode modelleert, niet pas op het einde.

Triangulate — Zet alle faces om in driehoeken volgens een gekozen methode (Beauty, Fixed, Shortest Diagonal...). Sommige exportformaten en engines verwachten enkel driehoeken; deze modifier voorkomt dat je het basismesh zelf al in quads-onvriendelijke driehoeken moet opdelen.

Volume to Mesh — Het omgekeerde van Mesh to Volume: zet een volume-datablock (bijvoorbeeld een geimporteerde VDB, of een fluid-simulatie) om in een polygonaal oppervlak, met een instelbare drempelwaarde en gladheid.

Weld — Smelt vertices die dicht genoeg bij elkaar liggen samen tot een vertex, op basis van een afstand of van een vertex group. De opvolger van het oude Remove Doubles, nu als herhaalbare, niet-destructieve modifier; nuttig na Booleans of Mirror-naden die niet helemaal sluiten.

Wireframe — Vervangt elke edge van het mesh door een klein buisje, zodat het hele mesh er als draadframe-model uitziet, met dikte en dus renderbaar. Gebruikt voor technische visualisaties of stilering, en als snelle manier om een kooi zichtbaar te maken.

Armature — Vervormt het mesh volgens de bones van een armature en de vertex-groepsgewichten die aan elke bone gekoppeld zijn. De kernmodifier van elk geriggd personage; zonder deze modifier beweegt een skelet wel, maar het mesh niet mee.

Wat gaat er mis — Onvoldoende of foutief genormaliseerde gewichten (de som per vertex moet ongeveer 1 zijn) geven scheurende of dubbel-vervormende huid bij extreme poses; controleer met Weight Paint of het N-panel Item-tabblad voor je verder animeert.

Cast — Trekt het mesh naar een eenvoudige vorm toe (bol, cilinder of kubus), met een instelbare factor tussen 0 en 1. Snelle manier om een kubus organisch af te ronden of om een silhouet grover te maken.

Curve — Buigt het mesh langs een curve-object, zoals een lint langs een pad gelegd. Gebruikt voor slangen, kabels, tekst die een pad volgt, of elk object dat een niet-rechte baan moet volgen zonder dat je het zelf punt voor punt buigt.

Displace — Verplaatst elke vertex langs zijn normal, met een sterkte die uit een textuur wordt gelezen (een height map, procedureel of een afbeelding). De snelste manier om ruw relief op een dicht mesh te krijgen, bijvoorbeeld terrein of een verweerd oppervlak.

Hook — Koppelt een groep vertices aan een los controle-object (meestal een Empty), zodat het verplaatsen van dat object de vertices meetrekt, met een instelbare invloedsradius. Klassiek voor handmatige, procedureel-vrije vervormingen zoals het buigen van een vinger of het optrekken van een mondhoek.

Laplacian Deform — Vervormt het mesh zo dat het lokale oppervlakte-detail behouden blijft terwijl enkele ankerpunten verplaatst worden; het mesh vloeit mee in plaats van star te blijven. Gebruikt voor organische vervorming zonder een volledige rig op te zetten.

Lattice — Vervormt het mesh volgens de vorm van een Lattice-object dat eromheen staat, zoals klei in een flexibel kader. Handig om de globale vorm van een complex, al gedetailleerd object te finetunen zonder aan de onderliggende geometrie te raken.

Mesh Deform — Vervormt het mesh via een omhullend kooi-mesh (cage), waarbij elke vertex een gewogen combinatie is van de kooi-vertices. Krachtiger en vloeiender dan Lattice voor complexe vormen, maar vereist een Bind-stap voordat hij werkt.

Wat gaat er mis — Vergeet je te binden na het aanmaken, of verander je de kooi-topologie achteraf, dan doet de modifier niets of vervormt hij verkeerd; bind opnieuw na elke structurele wijziging aan de kooi.

Shrinkwrap — Trekt vertices naar het oppervlak van een doelmesh toe, volgens verschillende projectiemethodes (Nearest Surface Point, Project langs een as, Nearest Vertex). Gebruikt voor kleding die om een lichaam sluit, voor een low-poly kooi die de vorm van een sculpt overneemt, of voor decals die een oppervlak moeten volgen.

Wat gaat er mis — Zonder een Offset blijft het gewrapte mesh exact op het doeloppervlak liggen en ontstaat er z-fighting bij het renderen; een kleine positieve Offset houdt de lagen uit elkaar.

Simple Deform — Vier eenvoudige vervormingen in een modifier: Twist, Bend, Taper en Stretch, elk rond een gekozen as. Snel een rechte cilinder ombuigen tot een boog, of een vorm laten uitlopen naar een punt.

Smooth — Middelt de positie van elke vertex met zijn buren, waardoor scherpe ruis en high-frequency detail wegvalt. De klassieke, snelle vlakmaker; minder krachtig dan Corrective Smooth maar veel goedkoper om te berekenen.

Smooth Corrective — Vlakt het mesh net als Smooth, maar berekent eerst een rustpositie zodat vorm-vervormende bijwerkingen van andere modifiers of van skinning gecorrigeerd worden in plaats van simpelweg vervaagd. Het standaardmiddel tegen bewegingsartefacten (het candy-wrapper-effect) bij gerigde ellebogen en knieen.

Smooth Laplacian — Een geavanceerdere vlakmaker die het volume van het mesh probeert te behouden terwijl hij ruis wegneemt, in tegenstelling tot gewone Smooth die het volume laat krimpen. Beter geschikt voor het opschonen van scans en sculpts.

Surface Deform — Bindt het mesh aan een ander doelmesh zodat het meebeweegt met elke vervorming van dat doel, alsof het eraan vastgenaaid is. Gebruikt om bijvoorbeeld accessoires of een low-poly proxy exact de animatie van een high-poly of gesimuleerd mesh te laten volgen.

Volume Displace — Vervormt een volume-datablock met een textuur, analoog aan Displace maar dan voor volumes in plaats van meshes; bijvoorbeeld om een rookvolume een procedurele turbulentie te geven.

Warp — Vervormt vertices tussen twee referentieobjecten: de positie van elke vertex ten opzichte van het van-object wordt herberekend ten opzichte van het naar-object. Gebruikt voor procedurele, animeerbare vervormingen die met twee simpele Empty's bestuurd worden.

Wave — Genereert een animerende golfbeweging die vanaf een startpunt over het mesh uitwaaiert, met instelbare snelheid, hoogte en demping. Snel water, een vlag of een trillend oppervlak zonder een volledige simulatie op te zetten.

Cloth — Simuleert het mesh als stof: zwaartekracht, wind, botsingen met andere objecten en interne stijfheid (structural, bending, shear) samen. De motor achter elke vallende, wapperende of draperende stof: kleding, vlaggen, gordijnen.

Wat gaat er mis — Cloth heeft dunne, manifold topologie nodig; dikke Solidify-lagen of niet-manifold randen geven doorzakkende of exploderende simulaties. Zet Collision op het botsende object, niet op het stof zelf, en cache de simulatie voor je verder gaat renderen.

Collision — Maakt een object botsbaar voor andere simulaties (Cloth, Soft Body, deeltjes): het levert zelf geen beweging, maar vertelt andere simulaties waar ze niet doorheen mogen. Elk lichaam of meubel waar stof of deeltjes tegenaan moeten botsen krijgt deze modifier.

Dynamic Paint — Laat een object verf, hoogte of golven schilderen op een ander (Canvas-)object bij aanraking, en slaat dat op als textuur die je weer kan gebruiken in materialen of als vertex-gewicht. Gebruikt voor voetstappen in sneeuw, natte afdrukken, of golven rond een boot.

Explode — Breekt het mesh op in losse faces of eilandjes en laat ze uiteenvliegen, aangestuurd door een deeltjessysteem dat de timing en snelheid van elk stuk bepaalt. Snelle, stilistische destructie zonder een volledige rigid-body-fractuur.

Fluid — De vloeistof- en rooksimulatie: dit object is ofwel de Domain (het rekenvolume) ofwel een Flow- of Effector-object daarbinnen. Water, rook, vuur en vergelijkbare vloeistofachtige effecten lopen allemaal via deze ene modifier.

Wat gaat er mis — De hele simulatie speelt zich af binnen de Domain-bounding box; een te krappe Resolution Divisions of een domein dat de vloeistof niet volledig omvat geeft afgesneden, onnauwkeurige resultaten. Cache altijd naar schijf voor je aan het renderen begint.

Ocean — Genereert een procedureel oceaanoppervlak op basis van een Phillips-spectrum (golfhoogte, windrichting, schaal) en kan optioneel een schuim-map bakken. Sneller en beter controleerbaar dan een volledige vloeistofsimulatie voor open zeeen.

Particle Instance — Plaatst kopieen van dit mesh op elk deeltje van een deeltjessysteem van een ander object, met controle over welke deeltjes en hoe ze uitgelijnd worden. De brug tussen een deeltjessysteem en een echt zichtbaar object zoals gras, bladeren of een zwerm.

Particle System — Toont hier het resultaat van een deeltjessysteem dat op dit object staat: haar, gras, of gesimuleerde deeltjes. De modifier zelf heeft weinig instellingen; de echte parameters staan in de Particle Properties-tab (Deel E, hoofdstuk 60).

Soft Body — Simuleert het hele mesh als een zacht, vervormbaar lichaam met massa, veerkracht en demping, inclusief eigen zwaartekracht en botsingen. Gebruikt voor puddingachtige, wiebelende vervorming: een stuiterende bal, hangende stof, een zacht kussen.

Surface — Maakt van dit mesh een oppervlak waar deeltjes hun snelheid van kunnen overnemen (Surface Velocity), bijvoorbeeld een lopende band. Wordt zelden los gebruikt, bijna altijd samen met een deeltjessysteem dat er bovenop leeft.