Retroraket

Voeg een Plane toe in het midden van de scene. De grootte maakt niets uit: dit vlak dient alleen om zo dadelijk één enkel startpunt uit te persen.

Ga met Tab naar Edit Mode, selecteer alles met A en druk M voor het Merge-menu, dan At Center. De vier hoekpunten van de Plane versmelten tot één enkele vertex in het midden: het vertrekpunt van het profiel, precies op de plek waar straks de onderkant van de staart komt.

Druk E om te extruderen en beperk de beweging met X en Z (of typ de twee getallen na elkaar in de N-sidebar). Het punt verschuift 0.15 m naar buiten en 0.05 m omhoog: het begin van een kleine, ronde uitstulping onderaan de staart, waar zo dadelijk de vlam onder hangt.

Extrudeer recht omhoog, Z, 0.17, Enter. Omdat er geen zijwaartse beweging bij zit, blijft de straal gelijk: dit stuk wordt straks een rechte cilinder, en hier komen de vier staartvinnen tegenaan.

Extrudeer schuin naar buiten en omhoog: 0.15 m in X, 0.08 m in Z. De straal springt van 0.15 m naar 0.30 m -- de overgang van de smalle staart naar de brede romp.

Weer recht omhoog, Z, 0.30, Enter. Dit lange rechte stuk op straal 0.30 m wordt het grootste deel van de romp, en hier komt straks de rij raampjes.

Nu naar binnen en omhoog: −0.08 m in X, 0.12 m in Z. De romp begint te versmallen naar de neus toe.

Nog een stap naar binnen: −0.12 m in X, 0.10 m in Z. Twee stukken in plaats van één rechte lijn naar de top geven de neus een iets bollere, klassieke sciencefictionvorm.

Laatste extrude: −0.10 m in X (terug naar straal 0) en 0.06 m in Z. Het profiel eindigt precies op de Z-as, op 0.88 m hoogte -- exact zoals het begon, op de as. Dat is belangrijk: Spin versmelt straks de kopieën van een punt dat op de as ligt vanzelf tot één scherpe top.

Druk A: alle acht punten en zeven randen van de dwarsdoorsnede kleuren oranje. Spin draait enkel wat geselecteerd is, dus vergeet deze stap niet -- na de laatste Extrude staat alleen het laatste stukje nog actief.

Kies de Spin-tool in de toolbar (of Mesh > Extrude > Spin) en zet in Adjust Last Operation de Steps op 32, de Angle op 360° en de Axis op Z. Blender kopieert het profiel 32 keer, telkens een klein beetje verder rond de as, en verbindt elke kopie met de vorige: het resultaat is een volledig, rond lichaam. De twee punten op de as (de voet en de neustop) versmelten vanzelf tot één scherpe punt.

Terug naar Object Mode met Tab en Object > Shade Smooth. De 32 facetten van de romp versmelten optisch tot een gladde, ronde vorm -- alsof hij op een echte draaibank gedraaid is.

Een blik van recht opzij (numpad 3) laat goed zien hoe de zeven segmenten -- voet, staart, schouder, middenstuk en drie neusstukken -- samen de silhouet van de raket vormen.

bpy.ops.mesh.loopcut_slide werkt niet headless, dus dit script gebruikt hetzelfde resultaat via bmesh: de 32 staande randen van het middenstuk worden in vijf gelijke stukken gesneden. In de UI doe je dit met Ctrl R, muis over het middenstuk, muiswiel naar 4 sneden, klik, Esc om ze in het midden te laten staan. Vijf smalle banden geven vlakken die ongeveer even breed als hoog zijn -- ideaal om er straks een rond raampje in te snijden.

Schakel naar vlakselectie (3) en Shift-klik zes vlakken in de middelste band, mooi verdeeld rondom de romp (elke 60°). Dit wordt de rij patrijspoorten van de raket.

Druk I voor Inset Faces en meteen I nogmaals om Individual aan te zetten: dan krijgt elk geselecteerd vlak zijn EIGEN inset in plaats van dat de hele selectie samen één grote rand krijgt. Zet de Thickness op 0.026 m en de Depth op −0.006 m, zodat elk kozijn een fractie verzonken ligt in de romp.

Voeg een cilinder toe die dwars door de rompwand steekt, straal 0.05 m, ter hoogte van het eerste raampje, en draai hem met de N-sidebar zodat zijn as recht naar buiten wijst (loodrecht op de romp op die plek). Dupliceer hem Shift D vijf keer en typ voor elke kopie de nieuwe locatie en rotatie in -- eentje per raampje, 60° verder rond. Voeg ze samen met Ctrl J tot RaamCutters en zet Display As op Wire, zodat je ze als draadmodel door de romp ziet steken.

Selecteer de romp, Add Modifier > Generate > Boolean, Operation op Difference, Object op RaamCutters. In één keer verschijnen zes ronde gaten, netjes in het midden van de zes kozijnranden die je met Inset voorbereidde.

Voeg een dun cilindertje toe (straal 0.044 m, dikte 0.01 m) net binnen elk gat, met dezelfde trucje van dupliceren en exact intypen. Geef ze samen één nieuw materiaal Vensterglas: Transmission Weight op 1.0 en een lage Roughness, zodat licht er echt doorheen breekt in plaats van dat het een ondoorzichtig wit schijfje lijkt.

Voeg opnieuw een Plane toe. De vier standaardhoeken liggen nu nog plat en verkeerd, maar die versleep je zo dadelijk stuk voor stuk naar hun echte plaats.

Selecteer de twee hoekpunten die tegen de staart komen te liggen en versleep ze (G, met exacte X/Y/Z in de N-sidebar) naar X 0.15 m -- precies de straal van de staartcilinder -- op Z 0.04 m en Z 0.23 m. Die rand ligt zo mooi vlak tegen de romp aan.

De twee andere hoekpunten versleep je naar X 0.38–0.46 m: ver buiten de romp. Omdat de onderste van de twee minder ver omhoog gaat dan de bovenste, helt de buitenrand van de vin achterover -- de klassieke pijlvorm van een jaren-50-raket.

Selecteer alles (A) en extrudeer langs Y: E, Y, 0.014, Enter. Het platte vlak wordt een dun, plat blok van 1.4 cm dik, mooi gecentreerd rond Y = 0.

Selecteer alles en Ctrl B: Width 0.006 m, 3 Segments. Terug naar Object Mode en Shade Smooth. Scherpe plastic hoeken worden zo een vriendelijke, gestroomlijnde vin.

Van opzij zie je meteen of de aanzetrand goed tegen de staartcilinder aansluit. Eén vin, correct gepositioneerd op hoek 0° -- klaar om zo dadelijk automatisch te vermenigvuldigen.

Add > Empty > Plain Axes, precies op de oorsprong (0, 0, 0) -- de centrale as van de raket. Deze Empty bevat zelf geen geometrie; hij dient enkel als draaipunt voor de Array.

Zet de Rotation Z van de Empty op 90° (360° gedeeld door de vier vinnen die je wil). Let op: na het instellen van een rotatie via Python moet je view_layer.update() aanroepen voor je de matrix van dat object weer gebruikt -- anders rekent de rest van de scene nog met de oude, ongedraaide stand.

Selecteer de vin en voeg Add Modifier > Generate > Array toe. Zet Count op 4. Zonder meer instellingen schuift de Array de kopieën gewoon opzij, over de breedte van de vin -- nog niet wat je wil.

Vink Relative Offset UIT (anders blijven de kopieën ook opzij verschuiven) en Object Offset AAN, met Object op VinAs. Nu past de Array bij elke volgende kopie opnieuw de rotatie van de Empty toe, rond de centrale as: de vier vinnen waaieren keurig rondom de staart uit.

Van bovenaf (numpad 7) zie je de vier vinnen precies 90° uit elkaar staan: een perfect symmetrisch kruis rond de staart, zonder dat je er ook maar één met de hand hoefde te dupliceren.

Voeg een Cone toe: 16 Vertices, een bijna gesloten punt onderaan (Radius 1 0.002 m) en 0.10 m breed bovenaan (Radius 2), 0.32 m lang. Zet hem zo dat de brede bovenkant net onder de staart van de raket aansluit.

Snijd met dezelfde Loop Cut-truc (bmesh.ops.subdivide_edgering, in de UI Ctrl R) een middelste ring in de kegel. Selecteer die ring en schaal hem 1.45× breder (S, 1.45, Enter): in plaats van een strakke kegel krijg je een vlam die in het midden bolt en onderaan weer tot een punt versmalt -- veel organischer.

Tab terug naar Object Mode en Shade Smooth: de 16 facetten van de kegel verdwijnen in een vloeiende, vlamachtige vorm.

Nieuw materiaal Vlam. Voeg in de Shader Editor een Texture Coordinate, een Mapping (Rotation Y 90°, zodat het verloop over de lengte van de vlam loopt in plaats van opzij), een Gradient Texture en een Color Ramp toe, en koppel ze na elkaar. Zet drie kleurstops op de Color Ramp: donkerrood onderaan (de punt, het koelst), oranje in het midden en geel bovenaan (vlak bij de motor, het heetst). Koppel de uitvoer aan Emission Color van de Principled BSDF en zet Emission Strength op 11 -- fel genoeg om zelf licht uit te stralen.

Een Emission-materiaal verlicht zijn omgeving niet vanzelf genoeg om er in EEVEE echt door beschenen uit te zien. Voeg daarom een Point Light toe, net boven de vlam, met een warme oranje kleur en een Power van 70 W: die licht de onderkant van de romp en de vinnen echt op.

Geef de romp een nieuw materiaal Aluminium: Metallic op 1.0 en een lage Roughness voor een scherpe, spiegelende glans. Zonder verdere selectie geldt dit meteen voor de hele romp.

Tweede materiaalslot: Kleurband, felrood en minder metallic dan het aluminium -- geverfd metaal, geen ruw staal. Selecteer in Edit Mode de vlakken van de staartcilinder (waar de vinnen tegenaan zitten) en wijs het materiaal toe met Assign in de Material Properties. De vinnen krijgen hetzelfde materiaal, zodat staart en vinnen bij elkaar horen.

Derde materiaalslot: Romig, een warme gebroken wit. Selecteer de band net onder de rij raampjes en wijs dit materiaal toe. Twee accentkleuren in plaats van één maken het silhouet veel leesbaarder dan enkel aluminium.

Een brede, lage cilinder (straal 0.55 m, dikte 0.06 m) met afgeronde rand en een donker, mat betonmateriaal geeft de raket een plek om vanaf te vertrekken.

Zet de romp (met alles eraan) 0.4 m omhoog met G, Z, 0.4, Enter: de vlam hangt zo ruim boven het platform, alsof de raket net is opgestegen. Draai hem daarna een klein beetje scheef -- 6° om X, −4° om Y, 15° om Z -- voor een dynamischer, minder stijf beeld dan een kaarsrechte raket.

Druk F12. De gepolijste romp vangt het studiolicht, de zes raampjes glinsteren, de vier vinnen staan symmetrisch rond de staart, en de vlam gloeit echt -- zowel in het materiaal zelf als in het licht dat hij op het platform en de romp werpt.