Hoofdstuk 84Texture Paint volledig

Zodra je in Texture Paint-modus een penseelstreek zet, gebeurt er onder de motorkap hetzelfde als bij elke andere textuur: Blender kijkt via de UV-map (hoofdstuk 82) welk stuk van de onderliggende afbeelding bij het punt hoort waar je net tekende, en past daar de pixels aan. Zonder een geldige, niet-overlappende UV-unwrap schildert deze modus dus evengoed raak — maar het resultaat kan op onverwachte plekken tegelijk verschijnen of verdwijnen zodra twee delen van het model dezelfde UV-ruimte delen.

Het canvas waarop geschilderd wordt, is een gewoon Image-datablock, gekoppeld via een Image Texture-node in de Shader Editor (hoofdstuk 79) aan bijvoorbeeld Base Color. Dat canvas moet dus eerst bestaan — nieuw aangemaakt of al aanwezig — voordat er iets te schilderen valt.

Radius en Strength (F resp. Shift+F als sneltoetsen om ze live aan te passen) bepalen de grootte en de dekking van elke streek. Falloff regelt hoe zacht de rand van de penseelcirkel overgaat — een harde falloff geeft een scherpe rand (handig voor een logo met een strakke omtrek), een zachte falloff een uitvloeiende (handig voor vlekken en verwering).

Color Picker (klik op het kleurvlak, of houd Ctrl ingedrukt tijdens het schilderen om een kleur van het canvas zelf over te nemen) is de snelste manier om binnen een bestaande textuur consistente tinten te blijven gebruiken, in plaats van telkens een nieuwe kleur uit een kleurenwiel te kiezen.

Symmetry (X/Y/Z-knoppen in de Tool-tab) spiegelt elke penseelstreek live naar de andere kant van het model — onmisbaar voor symmetrische objecten zoals een gezicht of een voertuig, waar je anders exact dezelfde beweging twee keer met de hand zou moeten reproduceren.

Stencil- en Mask-texturen beperken waar een streek effect heeft: een Stencil legt een vast sjabloon (bijvoorbeeld een logo-omtrek) over het canvas dat je penseel niet buiten zijn grenzen laat schilderen, terwijl Vertex Paint-achtige gewichtsmaskers (via een Mask-image-slot) bepaalde delen van het model volledig tegen beschildering beschermen — bijvoorbeeld om per ongeluk buiten een al afgewerkt gebied schilderen te voorkomen.

Een materiaal bestaat zelden uit slechts één textuur: naast Base Color wil je vaak ook Roughness of een Normal-kaart handmatig bijsturen. Elk van die kanalen is een eigen Image-canvas met een eigen Image Texture-node, en je wisselt ertussen door in de Texture Slots-lijst (het dropdownicoon met de canvasnaam in de header, Mode Material) een andere afbeelding als actief canvas te kiezen — de penseelinstellingen zelf blijven hetzelfde, enkel het doel verandert.

Let bij een Roughness- of Normal-canvas extra op de Color Space: die moet op Non-Color staan (net als bij elke data-textuur, hoofdstuk 78), anders schildert Blender technisch de juiste grijswaarden maar interpreteert de render ze verkeerd door een ongewenste gamma-correctie.