Hoofdstuk 85Baking

Een complex procedureel materiaal (hoofdstuk 79) of een gedetailleerde sculpt met miljoenen vertices (deel F, hoofdstuk 75) is prima voor een render met Cycles, maar te zwaar voor real-time gebruik in een game-engine of zelfs voor EEVEE Next op een minder krachtige machine. Bake lost dat op door het resultaat één keer te berekenen en als platte afbeelding (bijvoorbeeld een normal map of een gebakken kleurtextuur) weg te schrijven — vanaf dan is het een simpele Image Texture-node, zo licht als elke andere afbeelding.

Bakken vereist bijna altijd een geldige, niet-overlappende UV-map (hoofdstuk 82) — elke bake schrijft immers pixels weg op basis van UV-coördinaten, en overlappende UV's zouden bakresultaten van verschillende delen van het model door elkaar mengen.

Om detail van een hoog-poly model over te zetten naar een laag-poly model, selecteer je eerst het hoog-poly bronmodel en dáárna, als laatste (actief) object, het laag-poly doel — en zet Selected to Active in het Bake-paneel aan. Blender berekent dan voor elke pixel van de UV-map van het actieve object, waar op het geselecteerde bronmodel dat punt fysiek het dichtst bijligt, en bakt vandaar de gevraagde data.

Ray Distance (of het gebruik van een Cage, zie het vorige blad) bepaalt hoe ver Blender in beide richtingen (naar binnen en naar buiten) mag zoeken naar het bronoppervlak. Te kort, en delen die verder uit elkaar liggen dan de mesh zelf breed is worden gemist (gaten in de bake); te lang, en de zoekstraal kan per ongeluk het verkeerde stuk geometrie oppikken, vooral bij dicht op elkaar liggende onderdelen.

Margin (marge) breidt het gebakken resultaat een aantal pixels uit voorbij de grenzen van elke UV-island. Zonder marge ontstaan op de naad tussen twee UV-eilanden dunne, donkere randjes zodra de textuur ook maar licht wordt uitgerekt of gecomprimeerd (bijvoorbeeld bij mipmapping in een game-engine, of gewoon bij het bekijken op afstand) — de rand van elk eiland leest dan per ongeluk een pixel van buiten zijn eigen data.

Margin Type op Adjacent Faces (in plaats van het simpelere Extend) volgt daarbij de vorm van het 3D-oppervlak in plaats van blindweg pixels naar buiten te kopiëren, wat een netter resultaat geeft rond scherpe hoeken. Een marge van 4 tot 16 pixels (afhankelijk van de textuurresolutie) is een gangbaar startpunt.

Bake in Render Properties is een Cycles-functie: ook wie voor het uiteindelijke werk EEVEE Next gebruikt, moet tijdelijk de Render Engine naar Cycles omzetten om te kunnen bakken — het Bake-paneel verschijnt pas zodra Cycles actief is. Na het bakken zet je de render engine gewoon weer terug; het gebakken resultaat blijft gewoon een afbeelding, onafhankelijk van welke motor je daarna gebruikt.

Denk er bij het bakken van AO of Combined ook aan dat het canvas waarnaar gebakken wordt, actief moet zijn in de Shader Editor (het node-vak met een witte rand geselecteerd) — bakt Blender naar een node die niet als actief is aangeduid, dan lijkt de bake te 'verdwijnen' terwijl hij in werkelijkheid keurig ergens anders is weggeschreven.