Hoofdstuk 68Het Mesh-menu volledig

Van boven naar onder: Transform, Mirror, Snap, Duplicate, Extrude, Merge, Split, Separate, Clean Up, Delete, en daaronder de kleinere submenu's Normals, Shading, Weights, Sort Elements, Symmetrize en Symmetry Direction. Elk item werkt op de huidige selectie, ongeacht of dat vertices, edges of faces zijn.

Naast de gewone G/R/S staan hier vervormingen die geen aparte sneltoets hebben of die je bewust via het menu opzoekt: Shrink/Fatten (Alt+S, verplaatst elke vertex langs zijn eigen normal), Push/Pull (naar of van een 3D-punt), Shear (schuintrekken langs een vlak), Bend, To Sphere (Shift+Alt+S, trekt de selectie naar een bol), en Randomize Vertices / Vertex Noise voor organische ruis. De toolbar-versies van dezelfde bewerkingen, met live gizmo, staan in hoofdstuk 70.

Mirror in dit menu spiegelt de huidige selectie interactief over een as door de 3D cursor of de pivot — een eenmalige bewerking, niet de blijvende Mirror-modifier uit hoofdstuk 71. Snap bevat de bekende reeks: Selection to Cursor, Selection to Grid, Cursor to Selected, Cursor to World Origin... Dezelfde functies zitten ook achter Shift+S als pop-upmenu.

Merge (M) smelt vertices samen: At Center, At Cursor, At First/Last (naar het eerst of laatst geselecteerde), Collapse (elke verbonden groep naar zijn eigen middelpunt) en By Distance (alles binnen een drempelafstand — de opvolger van het oude Remove Doubles, en de handmatige versie van de Weld-modifier).

Split (Y) doet het omgekeerde van Merge: het maakt een kopie van de selectie los van de rest, op dezelfde plek, zodat je ze daarna apart kan verplaatsen zonder de naad meteen te zien.

Duplicate (Shift+D) in Edit Mode kopieert enkel de geselecteerde geometrie, los van de rest van het mesh — het edit-mode-equivalent van Object Mode's Shift+D. Extrude opent hier een submenu met alle varianten (Region, Along Normals, Individual Faces...); de interactieve toolbar-versies met hun eigen gizmo komen uitgebreid aan bod in hoofdstuk 70, en de context-specifieke E-sneltoets in hoofdstuk 69.

Recalculate Outside (Shift+N) en Recalculate Inside (Shift+Ctrl+N) laten Blender zelf uitzoeken welke kant van elke face naar buiten hoort — de eerste hulp bij rare zwarte plekken. Flip keert de normal van de geselecteerde faces expliciet om, Set From Faces herstelt custom vertex-normals naar de gewone face-normal, en Average middelt normals van naburige faces om harde randen te verzachten zonder geometrie toe te voegen.

Shading herhaalt Shade Smooth/Flat/Auto Smooth hier, plus Shade Smooth by Angle, zodat je ze zonder het Object-menu te verlaten kan toepassen. Weights bevat snelle vertex-group-bewerkingen (Assign Automatic From Bones, Normalize All, Mirror, Invert, Smooth) die anders verstopt zouden zitten in Weight Paint Mode.

Clean Up bundelt automatische opschoonoperators: Fill Holes, Delete Loose (losse vertices/edges zonder faces), Decimate Geometry, Degenerate Dissolve (nul-oppervlakte faces en dubbele edges weg), Split Non-Planar Faces en Merge By Distance nogmaals als snelkoppeling. Draai dit routinematig na een import of een Boolean.

Symmetrize spiegelt de ene helft van een al bijna-symmetrisch mesh letterlijk over de andere heen — anders dan de Mirror-modifier verandert dit de echte geometrie, permanent.

X (Delete) opent een submenu met varianten die niet allemaal hetzelfde doen: Vertices/Edges/Faces verwijderen ook alle geometrie die erop steunt (een vertex verwijderen wist ook zijn edges en faces), terwijl Dissolve Vertices/Edges/Faces die geometrie juist netjes laat samensmelten met de buren zodat er geen gat ontstaat. Limited Dissolve is de slimme versie die automatisch beslist welke randen mogen verdwijnen op basis van een hoekdrempel — ideaal om een te dicht triangulated mesh terug te brengen naar nette n-gons.

Ctrl+X is de sneltoets voor Dissolve op de huidige selectie, los van het volledige menu.