Hoofdstuk 66Object mode

De Mode-vervolgkeuzelijst linksboven in de 3D Viewport-header staat standaard op Object Mode. In deze modus is een object de kleinste eenheid waarmee je werkt: je selecteert, verplaatst en groepeert hele objecten, niet hun vertices. Elke andere modus (Edit, Sculpt, Weight Paint...) werkt op de data van één actief object en keert via Tab terug naar Object Mode.

Object Mode is ook de enige modus waarin je meerdere objecten tegelijk kan selecteren en bewerken: transformaties, modifiers toevoegen, parenting, alles wat de relatie tussen objecten regelt gebeurt hier.

Shift+A opent het Add-menu op de plek van de 3D cursor — niet op de oorsprong van de scène. Elke categorie (Mesh, Curve, Surface, Metaball, Text, Grease Pencil, Armature, Lattice, Empty, Light, Camera...) heeft zijn eigen submenu. Een net toegevoegd object krijgt automatisch de rotatie en schaal van de 3D cursor mee als je Align op 3D Cursor zet in het Adjust Last Operation-paneel (F9).

Vergeet niet waar de 3D cursor staat voor je toevoegt: Shift+C zet hem terug naar de oorsprong, Shift+Rechtsklik plaatst hem waar je klikt.

Het Object-menu in de header bundelt alles wat met hele objecten te maken heeft: Transform, Mirror, Clear (locatie/rotatie/schaal terugzetten), Apply, Snap, Parent, Collection, Set Origin, Convert, Join, en de submenu's Rigid Body en Quick Effects. Vrijwel elk item heeft ook een sneltoets — dit menu is vooral je geheugensteun als je die sneltoets even kwijt bent.

De origin van een object is het puntje waarrond het roteert en schaalt, en het punt waarop de 3D-gizmo verschijnt — niet noodzakelijk het geometrische midden. Object > Set Origin geeft vier opties: Origin to Geometry (naar het midden van de bounding box of het volume), Origin to 3D Cursor (naar een zelfgekozen punt), Origin to Center of Mass (uniform of volume-gewogen) en Geometry to Origin, dat net andersom de geometrie naar de origin verplaatst.

Een verkeerd geplaatste origin is de meest voorkomende reden waarom een deur om het verkeerde punt scharniert of een Array in de verkeerde richting groeit.

Ctrl+P maakt het laatst geselecteerde (actieve) object de ouder van de andere geselecteerde objecten. De belangrijkste opties: Object (eenvoudige ouder-kindrelatie), Object (Keep Transform) (idem, maar het kind blijft waar het stond), Armature Deform (voor riggen), Curve Deform en Vertex / Vertex (Triangle Face) (aan een of drie vertices vastmaken in plaats van aan het hele object). Alt+P ontkoppelt weer.

Bij het parenten slaat Blender een parent inverse matrix op: het verschil tussen de transform van het kind en die van de ouder op dat moment, zodat het kind niet plots verspringt. Gebruik je daarna Alt+G/Alt+R/Alt+S (Clear Location/Rotation/Scale) op het kind, dan springt het soms naar een onverwachte plek: dat is die matrix die het oude verschil nog vasthoudt. Object > Parent > Clear Parent Inverse herstelt het kind naar zijn zichtbare transform-waarden.

Shift+D (Duplicate Objects) maakt een volledig onafhankelijke kopie, inclusief eigen meshdata. Alt+D (Duplicate Linked) maakt een kopie die dezelfde meshdata blijft delen: verander je de geometrie van de een in Edit Mode, dan verandert de ander automatisch mee. Dat is instancing — ideaal voor bijvoorbeeld honderd identieke bomen die later allemaal tegelijk aangepast moeten kunnen worden.

Object > Relations > Make Single User knipt die koppeling weer door zodra je één instantie toch apart wil bewerken.

Ctrl+J (Join) voegt alle geselecteerde objecten samen tot één meshobject, met de data van het actieve object als basis — materiaalslots van de andere objecten worden toegevoegd. Het omgekeerde, P (Separate) in Edit Mode, splitst een selectie, losse eilandjes of per materiaal weer op in aparte objecten. Object > Convert To zet tot slot een curve, tekst of metaball om naar een gewoon mesh, wat nodig is zodra je met losse vertices wil gaan werken.