Hoofdstuk 92Alle object constraints

Constraints staan, net als modifiers, in een stapel die van boven naar beneden wordt doorgerekend: elke constraint werkt op het resultaat van de constraint erboven, niet op de oorspronkelijke transform. Influence (0 tot 1, zelf animeerbaar) regelt hoe sterk een constraint meetelt, en het oogje naast elke constraint zet 'm tijdelijk uit zonder 'm te verwijderen — handig om tijdens het posen te zien hoe een rig zich zonder een bepaalde beperking gedraagt.

Het verschil met parenting: een constraint kan losgekoppeld, herordend of qua sterkte gemengd worden zonder de objecthiërarchie te breken, en één object draagt vaak meerdere constraints die elkaar aanvullen — bv. een Copy Rotation gevolgd door een Limit Rotation die de uitkomst binnen een veilige hoek houdt.

Camera Solver past de hele scene-camera aan op de opgeloste cameratracking — je zet 'm precies één keer, op het camera-object. Object Solver doet hetzelfde voor een los object dat een getrackt punt in de scène moet volgen (bv. een 3D-object dat op een tafel in beeldmateriaal lijkt te staan). Follow Track volgt één specifiek 2D-trackpunt, geprojecteerd in de 3D-scène vanaf de camera — de juiste keuze om bv. een logo op een bewegend vlak te plakken.

Track To is de klassieke variant, met een expliciete Up-as die bij bepaalde hoeken kan flippen (een gimbal-achtig probleem). Damped Track roteert zo min mogelijk om het doel te volgen, zonder aparte Up-as — meestal de stabielste keuze voor een camera of geschutskoepel die vloeiend moet meedraaien. Locked Track houdt één as volledig vast (het object blijft bv. rechtop) terwijl een andere as naar het doel wijst. Clamp To is een buitenbeentje in deze groep: het klemt de positie (niet de rotatie) van een object vast op een curve, op basis van de dichtstbijzijnde locatie — voor een object dat over een vast pad moet 'glijden' zonder los van de curve te komen.

Spline IK is geen constraint voor een los object, maar voor een keten botten (hoofdstuk 93): de botten buigen mee met de vorm van een curve-object, met instellingen voor hoeveel botten meedoen (Chain Length) en hoe de dikte langs de keten verandert (XZ Scale Mode). De klassieke toepassing is een staart, tentakel of slang: de animator vervormt de curve met een paar controlepunten, en de hele botketen volgt automatisch mee — sneller dan elk bot apart met de hand poseren.

Copy * en Limit * werken tegengesteld: de ene haalt een waarde van buiten, de andere begrenst de eigen waarde. Beide combineer je vaak op één object: een rig-controller die de rotatie van een ander bot kopieert via Copy Rotation, met daaronder een Limit Rotation die voorkomt dat een elleboog de verkeerde kant op buigt. De volgorde in de stapel is hierbij beslissend — een Limit boven een Copy zou de begrenzing toepassen vóór de kopie er is, en dus niets doen.

Maintain Volume compenseert bij het uitrekken van een object langs één as automatisch de andere twee assen, zodat het volume ongeveer gelijk blijft — zoals een spierbult die breder wordt als een arm buigt. Transformation (TRANSFORM in de data) is de meest flexibele van de hele lijst: hij zet een waarde op één transform-kanaal van het doel om naar een ándere op het beperkte object, met een instelbare Map From/Map To en interpolatiecurve — bijvoorbeeld de X-rotatie van een deurhandvat omzetten naar de Z-locatie van een schuifdeur. Transform Cache leest een gebakken transform uit een Alembic- of USD-cache, voor gecombineerde workflows met externe simulatiesoftware.

Child Of gedraagt zich als parenting, maar dan als constraint: het object erft locatie, rotatie én schaal van een doel, met een Set Inverse-knop die — net als Ctrl+P bij echte parenting — de huidige relatieve transform vastzet als nulpunt. Vergeet je Set Inverse, dan springt het object bij het toevoegen van de constraint naar de oorsprong van het doel: de klassieke "mijn object teleporteert plots weg"-fout bij deze constraint. Armature is de constraint-versie van de Armature-modifier: skinning zonder modifier-stapel, gangbaar op hulpobjecten in plaats van op de hoofdmesh.

Floor voorkomt dat een object door een vlak van het doel-object zakt — géén botsingsdetectie zoals bij physics (hoofdstuk 97), maar een harde vlakke grens langs één as, met Offset voor de exacte hoogte. Follow Path plaatst een object op een curve en laat het meebewegen naarmate Evaluation Time of een keyframe op de curve zelf vordert — de basis voor elk object dat een vast tracé aflegt: een trein op rails, een camera langs een vliegroute.

Inverse Kinematics (IK) draait de normale botlogica om: in plaats van elk bot afzonderlijk te roteren (Forward Kinematics), sleep je het eindpunt van een keten en berekent Blender de tussenliggende hoeken — de standaardmanier om een been of arm te poseren (hoofdstuk 93 gaat hier dieper op in). Pivot verschuift het draaipunt van een rotatie naar een ander object, voor scharnierbewegingen die niet rond de eigen origin draaien. Shrinkwrap trekt een object naar het oppervlak van een doelmesh — gangbaar om een oog strak op een schedelvorm te houden, of kleding dicht bij een lichaam te laten aansluiten zonder er doorheen te steken.